Get Adobe Flash player

Sitemli Şiirler

sitemli şiirler

Bu Ayrılık Bize Hiç Yakışmadı


Aslındα Sαnα Söylemek İstediğim Çok Şey Vαrdı, Meselα Keşke Bu Kαdαr Büyük Sevdirmeseydin Kendini… Neyin Bedelini Ödediğimi Bilmiyorum, Herşeye Rαğmen Sαnαdα Kızmıyorum, Kızαmıyorum… Acım Durulduğundα Bir Şαrkı Söylerim Belki… Belki O Zαmαn Anlαrsın… Buncα Hüzün Bizde Hiç İyi Durmαdı; Ve Bu Ayrılık Bize Hiç Yαkışmαdı…

Fahişe Gönüllerin Kahpeliği


İşte Bu Yüzden. Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim, ya da asla birini severken karşılığını beklemedim. Dostluğuma değer biçmedim, sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim. Sevdiysem sonuna kadar gittim, bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim. Bazen çok kırıldım,bazen belkide kırdım. Ama hata insana mahsustur dedim. Affettim, af diledim. Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim. Onlar belki beni saflıkla yargıladılar. Belkide içten içe sinsice güldüler. Ama asıl unuttukları şuydu…. Ben aldanmadım. Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar. Bir insan kaybının ne olduğunu bilemedikleri için. Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için. Oysa ben hiç insan kaybetmedim. Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar. İşte bu yüzden. FAHİŞE GÖNÜLLÜLERİN KAHPELİĞİ ASLA KOYMADI BANA…

Ağladımmı Yalnız Ağlarım


Ben ağladım mı yalnız ağlarım
Kimse bilmez gözyaşlarımı
Yanlız düşer, yanlız kalkarım
Küsemem elimden tutmayanlara
Yalvardım mı yürekten yalvarırım
Kıldan incedir boynum benim
Halimi anlayanlara…

Fahişe Dudaklar


Nefretle hatırlanan bir ‘An’ın kurbanıyım.. O ‘An ‘ki, sadece bana hususi bir ‘An’ olduğunu düşündüğüm.. Nerden bilebilirdim ki, senin o ‘An’ı herkese yaşattığını.. Ben sadece sevdiğimle yaşadığımı sanarken; bir Fahişe’nin kurbanı olduğumu..O ‘Sinsi öpücüğün’ bedelinin bu kadar acı ve ağır olacağını bilseydim şayet; sana karşılık vermek yerine,engel olabilirdim.. Şüphesiz o ‘Fahişe’ dudaklarının tadından kendimi mahrum bırakabilirdim…

Galiba Yoruldum

Galiba Yoruldum
Galiba yoruldum,Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,Kendime kalbimi kanıtlamaktan,Ve kanıtladığıma kendimi inandırmaktan,Ve dahası kocaman bir sahada tek başına koşmaktan yoruldum…Bu sefer ki zor geldi,inan!o kadar acıttı ki kalbimi, nefes alamadım sanki. Bu sefer canım çok yandı ama tuttum nefesimi belli etmedim sevgimi. yüzüne haykırmam gereken her şeyi sustum sadece..Sen bilmesen de ben sana avazım çıktığı kadar sustum aslında. Neredesin diye sormuyorum? Biliyorum, yanımda değilsin..Yanımda olmadıktan sonra ne anlamı var ki yerin? Sevgine aç değil nefesine susuzum şimdi!”

Peki Anne Sen

Peki anne sen, nasıl mutlu olabildin dünyaya gelişime? Ah! Mutlu sonlar değil mi?! İçimdeki Pollyanna can çekişiyor; Hiçbir son mutlu değildi, kandırdım seni! Üzülme diye hiç bir şey söyleyemedim; üzüldüm anne, üzdüler beni… Buranın iyi bir yer olmadığına artık eminim, bir kondom artığında çürümeyi yeğlerdim, hiç başlamadan bitseydi yaşam… Şimdi alsan beni tekrar içine, saklasan!

Yapabilirmisin, Herşeyi Sil Baştan Yok Edebilirmisin,Yaşadıklarımı unutturabilirmisin?
Provαsı yok hαyαtın. Ne yeniden yαşαmαk mümkün, Nede yαşαdıklαrını silebilmek…

İçimdeki Ben

İçimdeki Ben
Zamanın durmadığı akıp günlere….inat
saklamam beni…sessizce hayal ederim akıp giden günlere..inat.
hiç yaşlanmayacakmı?..içimdeki ben.
ya hem ben bu yaşta olamam,bunu içimdeki ben diyor akıııııp giden günlere..inat
Çocuk gibi hep arzulu içimdeki ben..dışıma inat
Birde sabahları yüzümü yıkamak için,durmasam aynanın karşısında hiç görmeyeceğim yüzümü,hiç…

Manside Seaside Teşekkürler…